Midwifery

پلاسنتا

پلاسنتا اکرتا،اینکرتا و پرکرتا:دراکثر موارد درطی چند دقیقه اول بعد از زایمان نوزاد،جفت به طور خود به خود از محل لانه گزینی جدا می شود. در موارد بسیار نادر،این جدایی به تأخیر می افتد،چون جفت به طور غیر معمول به محل لانه گزینی که فاقد دسیدوا است یا دسیدوای بسیار کمی دارد می چسبد و در نتیجه،خط فیزیولوژیک جدایی از لایه اسفنجی دسیدوا ندارد. در نتیجه،یک یا چند کوتیلدون به طور محکم به دسیدوای قاعده ای ناقص و یا حتی به میومتر می چسبد. وقتی جفت به این صورت به طور محکم لنگر می اندازد،این وضعیت پلاسنتا اکرتا نامیده می شود.

اصطلاح پرسنتا اکرتا،برای توصیف هرگونه لانه گزینی جفت که در آن چسبندگی محکم غیر طبیعی به دیواره رحم وجود دارد،به کار می رود. در نتیجه فقدان نسبی یا کامل دسیدوای قاعده ای و تکامل ناقص لایه فیبرینوئید،در پلاسنتا اکرتا پرزهای جفت به میومتر می چسبند؛ در پلاسنتا اینکرتا پرزهای جفت واقعا  به میومتر تهاجم می کنند؛و در پلاسنتا پرکرتا،پرزهای جفت از میومتر عبور می کنند. چسبندگی غیر طبیعی ممکن است در تمام کوتیلدونها(پلاسنتا اکرتای کامل)، تعداد اندک یا متعددی از کوتیلدونها(پلاسنتا اکرتای نسبی) و یا فقط یک کوتیلدون(پلاسنتا اکرتای کانونی)، وجود داشته باشد.

افتراق پلاسنتا اکرتا از جفت طبیعی در بررسی بافت شناسی امکان پذیر نیست و بررسی کامل رحم یا کورتاژهای میومتر،برای تشخیص پلاسنتا اکرتا ضرورت دارد.

اتیولوژی:چسبندگی غیرطبیعی جفت،زمانی ایجاد می شود که تشکیل دسیدوا به صورت ناقص گرفته باشد. حالتهای همراه،شامل لانه گزینی جفت در سگمان تحتانی رحم در محل اسکار انسیزیون سزارین قبلی و یا بعد از کورتاژ رحم هستند.

+ نوشته شده در  جمعه سی ام اردیبهشت 1390ساعت 22:18  توسط زهرا جهانگیری  |